Αναίρεση υπόθεσης Ψαριανού Στυλιανού (1402)

Η αναίρεση είναι έκτακτο ένδικο μέσο που επιτρέπει την επανεξέταση τελεσίδικης δικαστικής απόφασης, με το οποίο ο διάδικος ζητεί την εξαφάνιση της δικαστικής απόφασης επικαλούμενος παράβαση νόμου. Σκοπός της αναίρεσης, εκτός από τη διόρθωση δικαστικών σφαλμάτων, είναι η ενοποίηση της νομολογίας και η εξασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής του δικαίου από όλα τα δικαστήρια.

Όταν ένας δήμος είναι διάδικος σε δικαστική υπόθεση και εκδοθεί απόφαση εναντίον του, έχει το δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση κατά της απόφασης ενώπιον του Αρείου Πάγου ή του αρμόδιου ανώτατου δικαστηρίου. Η απόφαση για μη άσκηση αναίρεσης σημαίνει ότι ο δήμος επιλέγει να μην προσβάλει τη δικαστική απόφαση, αποδεχόμενος ουσιαστικά το αποτέλεσμα της δίκης. Αυτή η απόφαση λαμβάνεται από τη Δημοτική Επιτροπή μετά από νομική εκτίμηση των πιθανοτήτων επιτυχίας του ένδικου μέσου, του κόστους και της σκοπιμότητας συνέχισης της δικαστικής διαμάχης.

Η έγκριση μη άσκησης αναίρεσης αποτελεί σημαντική διοικητική πράξη, καθώς επηρεάζει τα οικονομικά του δήμου και θέτει τέρμα στη συγκεκριμένη δικαστική διαφορά, καθιστώντας την απόφαση οριστική και εκτελεστή.