Η στεγαστική πολιτική αποτελεί ένα διαρκώς οξυνόμενο πρόβλημα, με τις τιμές ενοικίασης στην Αττική να έχουν αυξηθεί έως και 20% μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2025, ενώ η σωρευτική αύξηση των τιμών κατοικιών την τελευταία 8ετία (2017-2024) άγγιξε το 90% στην Αθήνα. Παράλληλα, το 33% των κατοικιών στην Ελλάδα παραμένει κλειστό, ενώ στην Αττική καταγράφονται 526.000 άδεια σπίτια. Το πρόβλημα επηρεάζει άμεσα τους αστέγους, με καταγραφή να πραγματοποιήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2025 στην Αθήνα, η πρώτη ύστερα από αρκετά χρόνια.
Ο Δήμος Αθηναίων έχει αναπτύξει πιλοτικό πρόγραμμα που στοχεύει στην παροχή στεγαστικής υποστήριξης σε ευάλωτες κατηγορίες του πληθυσμού, με ενίσχυση που ανέρχεται στο 100% των δαπανών επισκευής της κατοικίας (με όριο το ποσό των 10.055 ευρώ). Επιπλέον, επιδιώκεται να λειτουργήσει για πρώτη φορά στην πόλη Παρατηρητήριο Κατοικίας, καθώς και Γραφείο Κοινωνικής Στέγασης ως διακριτή υπηρεσιακή δομή. Σε εθνικό επίπεδο, η κυβέρνηση υλοποιεί πακέτο 43 διαφορετικών μέτρων, υπηρεσιών, βοηθημάτων και άμεσων οικονομικών ενισχύσεων, συνολικού ύψους 7 δισ. ευρώ.
Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς το 52% των ενοικιαστών δαπανά πάνω από το 30% του εισοδήματός του στο ενοίκιο, ενώ ο Δήμος Αθηναίων τον Μάρτιο του 2021 υιοθέτησε τη «Χάρτα Δικαιωμάτων Αστέγων – FEANTSA», με στόχο την ελαχιστοποίηση ή και την εξάλειψη της αστεγίας. Η έλλειψη ολοκληρωμένης στεγαστικής πολιτικής στην Ελλάδα είναι ιστορική, καθώς το 2012 ο ΟΕΚ, ο κρατικός φορέας που έτρεχε τα πιο μαζικά προγράμματα στέγασης στη χώρα, καταργήθηκε χωρίς να αντικατασταθεί.
