Η βιώσιμη κινητικότητα αποτελεί βασικό πυλώνα της σύγχρονης πολεοδομικής πολιτικής στην Ευρώπη και την Ελλάδα. Μια πολιτική που αποσκοπεί στη βιώσιμη ανάπτυξη και τη βιώσιμη κυκλοφορία θα πρέπει να αποσκοπεί στην προστασία της πεζή μετακίνησης και αύξηση του διατιθέμενου για αυτήν χώρου και ιδίως των πεζοδρομίων. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει νομοθεσία ειδικά για τα πεζοδρόμια, αλλά διατάξεις διάσπαρτες σε νομοθετήματα που έχουν γίνει με άλλο κύριο στόχο και είναι κατά κανόνα αντιφατικές, ελλιπείς και αντιμετωπίζουν μόνον επί μέρους περιπτώσεις. Η Απόφαση ΥΠΕΚΑ 52907/28-12-2009 ορίζει ελεύθερο ύψος όδευσης πεζών ίσο με 2.20μ. Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας απαγορεύει τη στάθμευση σε πεζοδρόμια εκτός αν επιτρέπεται με ειδική σήμανση.
Η μονοδρόμηση με όριο ταχύτητας 30 χλμ/ώρα αποτελεί διεθνώς αναγνωρισμένο μέτρο οδικής ασφάλειας. Μελέτες που έγιναν για τις πόλεις των Βρυξελλών, του Παρισιού και της Ζυρίχης, έδειξαν ότι οι μειώσεις των ορίων ταχύτητας βελτίωσαν την οδική ασφάλεια, μειώνοντας την πιθανότητα ατυχήματος. Έρευνες δείχνουν ότι οι πεζοί έχουν 90% πιθανότητα επιβίωσης όταν τους χτυπήσει αυτοκίνητο με ταχύτητα 30 χλμ/ώρα ή χαμηλότερη, αλλά λιγότερο από 50% πιθανότητα επιβίωσης σε ταχύτητα 45 χλμ/ώρα. Το νέο όριο ταχύτητας των 30 χλμ/ώρα μπήκε σε εφαρμογή, στις κατοικημένες περιοχές της Ελλάδας, σύμφωνα με τον αναθεωρημένο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας - ΚΟΚ.
Τα οφέλη της μείωσης ταχύτητας επεκτείνονται και στο περιβάλλον. Η πιο ήρεμη και αργή οδήγηση μπορεί να μειώσει τους ρυθμούς εκπομπών μονοξειδίου του άνθρακα, πτητικών οργανικών ενώσεων και οξειδίων του αζώτου. Σε αστικά περιβάλλοντα, όπου οι ταχύτητες κυμαίνονται από 30 έως 60 χλμ./ώρα, η μείωση του ορίου ταχύτητας κατά μόλις 10 χλμ./ώρα μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των επιπέδων θορύβου έως και 40%.
