00:00:00/ —
Page Up και Page Down για μετάβαση στην επόμενη ή στην προηγούμενη ενότητα.
- ΕΚΤΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ, από 00:00:56
- ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ, από 00:12:34
Κύρια ζητήματα:
Τα τέλη χρήσης κοινόχρηστου χώρου αποτελούν βασικό εργαλείο δημοτικής πολιτικής που ρυθμίζει την κατάληψη πεζοδρομίων, πλατειών και οδών από επιχειρήσεις και πολίτες. Η διαδικασία αφορά στη χορήγηση άδειας χρήσης κοινόχρηστων χώρων σε πολίτες και επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν διαρκώς ή πρόσκαιρα πεζοδρόμια, οδούς, πλατείες και γενικά δημοτικούς κοινόχρηστους χώρους, με το τέλος να ορίζεται με απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου και να εξαρτάται από την επιφάνεια, τη θέση και τη διάρκεια της κατάληψης. Το νομικό πλαίσιο βασίζεται στο βασιλικό διάταγμα 20/10/1958, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του νόμου 1080/1980 και τροποποιήθηκε με την παράγραφο 3 του άρθρου 16 του νόμου 3254/2004.
Σκοπός του κανονισμού είναι η ασφάλεια και προστασία της κίνησης των πεζών στους κοινόχρηστους χώρους, των Ατόμων με ειδικές Ανάγκες, καθώς και όλων των εμποδιζόμενων προσώπων, όπως ηλικιωμένοι, μικρά παιδιά, μητέρες με καροτσάκια. Οι δήμοι καθορίζουν ζώνες με διαφορετικά τέλη ανάλογα με την εμπορική αξία της περιοχής, ενώ εισηγούνται ετησίως προς το Δημοτικό Συμβούλιο για τον καθορισμό των συντελεστών των πάσης φύσεως φόρων, τελών και δικαιωμάτων. Στην περίπτωση ιστορικών κέντρων όπως τα Χανιά, όπου υπάρχουν αρχαιολογικοί χώροι και διατηρητέα κτίρια, η Υπουργική Απόφαση που εκδίδεται πρέπει να είναι σύμφωνη με τη γνωμοδότηση του ΚΑΣ, και σε περίπτωση που το ΚΑΣ εμμείνει στην αρχική γνωμοδότηση, αυτή έχει δεσμευτικό χαρακτήρα.