Η απαλλοτρίωση ακινήτων για σχολικές υποδομές αποτελεί διαδικασία που προβλέπεται από το ελληνικό δίκαιο όταν υπάρχει ανάγκη δημιουργίας ή επέκτασης εκπαιδευτικών μονάδων για το δημόσιο συμφέρον. Η διαδικασία ρυθμίζεται κυρίως από τον Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων (Ν. 2882/2001) και προϋποθέτει την κήρυξη του ακινήτου ως απαλλοτριωτέου, την εκτίμηση της αξίας του και την καταβολή αποζημίωσης στον ιδιοκτήτη. Όταν ο ιδιοκτήτης αρνείται την πώληση με φιλικό διακανονισμό, ο δήμος μπορεί να προχωρήσει στην αναγκαστική απαλλοτρίωση.
Η Επιτροπή Καταλληλότητας που συγκροτείται στο πλαίσιο της διαδικασίας έχει ως αρμοδιότητα να εξετάσει αν το προς απαλλοτρίωση ακίνητο πληροί τις προδιαγραφές για τη στέγαση σχολικής μονάδας, λαμβάνοντας υπόψη κριτήρια όπως η θέση, το εμβαδόν, η πρόσβαση και η ασφάλεια. Η έγκριση από το Υπουργείο Παιδείας είναι απαραίτητη για την προώθηση της διαδικασίας, καθώς τα σχολικά κτίρια υπάγονται στην εποπτεία του.
Η ανάγκη για νέες σχολικές υποδομές στην Αθήνα παραμένει επίκαιρη λόγω της πληθυσμιακής πυκνότητας και της έλλειψης επαρκών χώρων για την προσχολική εκπαίδευση. Οι απαλλοτριώσεις, αν και χρονοβόρες, αποτελούν συχνά την μόνη λύση όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμα δημοτικά ακίνητα ή όταν οι ιδιοκτήτες δεν επιθυμούν την εκούσια μεταβίβαση.
