Το θέμα αφορά τις οικονομικές υποχρεώσεις της πολιτείας προς τους Δήμους, όπως αυτές ορίζονται από τον νόμο 3852/2010 (Πρόγραμμα Καλλικράτης), ο οποίος προβλέπει ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση δικαιούται ετησίως 8,3 δισ. ευρώ από Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ). Στην πράξη όμως, ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2025 προβλέπει την απόδοση μόλις 2,5 δισ. ευρώ, δημιουργώντας σημαντικό χάσμα μεταξύ νομοθετημένων και πραγματικά αποδιδόμενων πόρων.
Παράλληλα, στο τέλος Μαρτίου 2026 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις φορέων του δημοσίου διαμορφώθηκαν σε 3,103 δισ. ευρώ, ενώ στους τρεις πρώτους μήνες του 2026 υπερδιπλασιάστηκαν τα ληξιπρόθεσμα χρέη φορέων Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, προβλέπεται η υπαγωγή στον εξωδικαστικό μηχανισμό οφειλών και των οφειλών προς τους δήμους και τα νομικά τους πρόσωπα, για τις οποίες έχουν επιβληθεί μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης ή διασφαλιστικά μέτρα. Επιπλέον, δημιουργείται ψηφιακή πλατφόρμα οφειλών Δημοσίου που θα συγκεντρώνει σε πραγματικό χρόνο τα τιμολόγια, τις πληρωμές και τις καθυστερήσεις όλων των φορέων της γενικής κυβέρνησης, επιτρέποντας στο Υπουργείο Οικονομικών να έχει ενιαία εικόνα του χρέους.
