Θα εξεταστεί η άσκηση ή μη αναίρεσης κατά της απόφασης 1831/2026 του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, η οποία έκανε δεκτή εν μέρει έφεση της κας Βασιλικής Σαρρή για αποζημίωση λόγω βλάβης από πτώση σε κακοτεχνία οδοστρώματος.
Με βάση τις γενικές γνώσεις μου, θα παράσχω το πλαίσιο:
Η αναίρεση αποτελεί έκτακτο ένδικο μέσο που ασκείται ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά αποφάσεων των Διοικητικών Εφετείων. Σκοπός της αναίρεσης δεν είναι η επανεξέταση της ουσίας της υπόθεσης, αλλά ο έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου και της τήρησης των δικονομικών κανόνων από το Διοικητικό Εφετείο. Η άσκηση αναίρεσης από δήμο απαιτεί προηγούμενη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς αφορά σημαντική δικονομική ενέργεια που δεσμεύει οικονομικά τον δήμο.
Οι υποθέσεις αποζημίωσης πολιτών λόγω ατυχημάτων από κακοτεχνίες στο οδόστρωμα ή τα πεζοδρόμια αποτελούν συχνό αντικείμενο δικαστικών διενέξεων μεταξύ δήμων και πολιτών. Η νομολογία έχει καθιερώσει ότι οι δήμοι φέρουν ευθύνη για τη συντήρηση και ασφάλεια των κοινόχρηστων χώρων της δικαιοδοσίας τους. Η αποδοχή ή απόρριψη της αποζημίωσης εξαρτάται από την απόδειξη της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της κακοτεχνίας και της βλάβης, καθώς και από το ενδεχόμενο συνυπαιτιότητας του παθόντος.
Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για άσκηση ή μη αναίρεσης λαμβάνει υπόψη τόσο τα νομικά επιχειρήματα όσο και το οικονομικό κόστος της συνέχισης της δικαστικής διαμάχης, σε σχέση με το ποσό της αποζημίωσης που επιδικάστηκε.
The statements per speaker are drawn from the transcript, after the meeting.