00:00:00/ —
Page Up and Page Down move to the next and the previous section.
- AGENDA, from 00:00:09
- BEFORE AGENDA, from 00:08:41
Η διάβρωση των ακτών αποτελεί σημαντικό φυσικό και κοινωνικο-οικονομικό πρόβλημα που διακρίνεται σε μακροχρόνια διάβρωση λόγω ανόδου της θαλάσσιας στάθμης και αρνητικών ιζηματικών ισοζυγίων, και σε βραχυχρόνια διάβρωση από ακραία καιρικά φαινόμενα. Στην Ελλάδα, περίπου το 28% της ακτογραμμής υφίσταται διάβρωση με ρυθμούς οπισθοχώρησης 0,3 έως 0,5 μέτρων τον χρόνο. Στην περιοχή του Ξυλοκάστρου συγκεκριμένα, ο μέσος ρυθμός απώλειας του πλάτους της παραλιακής ζώνης κυμαίνεται στα 18 εκατοστά το χρόνο, με το φαινόμενο να είναι ιδιαίτερα έντονο στις περιοχές Συκιάς και Μελισσίου.
Το βασικό νομοθετικό πλαίσιο στην Ελλάδα είναι ο Νόμος 2971/2001 για τον αιγιαλό και την παραλία, που καθορίζει τους κανόνες χρήσεων γης και τον τρόπο αδειοδότησης ειδικών έργων στην παράκτια ζώνη. Το 2026 το ΤΕΕ ετοιμάζει πρόταση νόμου με απλοποίηση αδειοδοτήσεων, τεχνική οδηγία και παρατηρητήριο, ενώ το θέμα συζητήθηκε στην Επιτροπή Περιφερειών της Βουλής. Η σημασία του ζητήματος είναι κρίσιμη καθώς επηρεάζει αρνητικά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας όπως ο τουρισμός και το φυσικό περιβάλλον, ενώ σε πολλές περιοχές η θάλασσα έχει καταστρέψει παραθαλάσσια σπίτια και επιχειρήσεις.