Page Up και Page Down για μετάβαση στην επόμενη ή στην προηγούμενη ενότητα.
Η μίσθωση δημοτικών πολιτιστικών χώρων, όπως τα πνευματικά κέντρα, διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 79 του Ν. 3463/2006, που επιτρέπει στους δήμους να εκδίδουν τοπικές κανονιστικές αποφάσεις για τη χρήση και λειτουργία των δημοτικών χώρων. Σύμφωνα με το Β.Δ 24-9/20.10.1958, επιτρέπεται η επιβολή τέλους εις βάρος των χρησιμοποιούντων διαρκώς ή προσκαίρως κοινόχρηστους χώρους, ενώ τα τμήματα των κοινόχρηστων χώρων των οποίων επιτρέπεται η παραχώρηση, καθορίζονται με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Κάθε δήμος καταρτίζει δικό του κανονισμό που ορίζει τους όρους, τις προϋποθέσεις και το ύψος του μισθώματος για τη χρήση των αιθουσών του.
Το θέμα είναι σημαντικό γιατί αφορά τη διαφάνεια στη διαχείριση δημοτικής περιουσίας και τη διασφάλιση ότι οι ιδιώτες που χρησιμοποιούν δημόσιους χώρους για εμπορικούς σκοπούς καταβάλλουν το νόμιμο αντίτιμο. Πρόκειται για τέλος ανταποδοτικού χαρακτήρα, με την έννοια ότι είναι ανάλογο του οφέλους που αποκομίζει ο φορολογούμενος από τη χρήση του παραχωρούμενου χώρου. Η τήρηση των νόμιμων διαδικασιών και η προκαταβολή του μισθώματος προστατεύουν τα οικονομικά συμφέροντα του δήμου και εξασφαλίζουν την ίση μεταχείριση όλων των ενδιαφερομένων που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν δημοτικούς χώρους.
