Αθήνα - Παιδική Προστασία στο Δήμο

Στην Ελλάδα δεν έχουμε προχωρήσει ούτε μισό βήμα, με κατακερματισμένο και υποστελεχωμένο σύστημα που δεν είναι διεπιστημονικά θωρακισμένο. Η παιδική προστασία ήταν μέχρι πρότινος στα χέρια φιλανθρώπων και ανθρώπων της Εκκλησίας, ενώ τα νοσοκομεία γίνονται χώροι μακροχρόνιας φιλοξενίας κακοποιημένων παιδιών με το νοσηλευτικό προσωπικό να αναλαμβάνει πολλαπλούς ρόλους. Προτείνει πρόληψη και πρώιμη παρέμβαση πριν τη διάσπαση της οικογένειας, καμπάνιες ενθάρρυνσης ανάδοχων οικογενειών, συνσχεδιασμό εναλλακτικών δομών έκτακτης φιλοξενίας και δημοσιοποίηση ετήσιων στατιστικών στοιχείων ώστε το πρόβλημα να γίνει μετρήσιμο. Προσκαλεί επίσης στο Πανευρωπαϊκό Δίκτυο για την Ψυχική Υγεία και Προστασία Παιδιών στις 26-27 Νοεμβρίου.

Μαρία ΣτρατηγάκηΕισηγητήςΑντιδήμαρχος Ισότητας, Δημοτικών Ιατρείων και Παιδικής Προστασίας (Άμισθη) · Αθήνα Τώρα

Το σύστημα παιδικής προστασίας στη χώρα είναι κατακερματισμένο, με έξι διαφορετικά υπουργεία να εμπλέκονται και παντελή έλλειψη επαγγελματικής αναδοχής. Από το 2020 ζητήθηκαν 40 κοινωνικοί λειτουργοί αλλά διορίστηκαν μόλις τρεις λόγω γραφειοκρατίας, ενώ οι εισαγγελικές εντολές διπλασιάστηκαν σε έναν χρόνο και το προσωπικό εξυπηρετεί 350 περιστατικά ετησίως. Μέσα στον Νοέμβριο θα παρουσιαστεί σχέδιο δράσης για κινητοποίηση όλων των κοινωνικών λειτουργών του Δήμου, ενώ αναπτύσσεται πληροφορικό σύστημα σε συνεργασία με τη UNICEF. Στη δευτερολογία διευκρινίζει ότι το 70% των περιστατικών ολοκληρώνεται σε ένα με τρεις μήνες, ότι μέσα στον Οκτώβριο θα προστεθούν 8 οκταμηνίτες και 2 έμπειροι μέσω αναπτυξιακών εταιρειών φτάνοντας τα 18 από τα 20 άτομα, και ότι για την υπόθεση Κυψέλης ο Δήμος δεν έχει εμπλοκή καθώς πρόκειται για εγκληματική υπόθεση αρμοδιότητας Εισαγγελίας.

Δέσποινα ΑλεβυζάκηΑνοιχτή Πόλη

Το ενημερωτικό σημείωμα είναι διαφωτιστικό, αλλά ζητά να διευκρινιστεί ο μέσος χρόνος από την υποβολή αναφοράς μέχρι την παρέμβαση και αν το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό. Ρωτά επίσης πώς θα επιτευχθεί η στελέχωση με 15 άτομα και ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες σε προσωπικό.

Νίκος ΣοφιανόςΛαϊκή Συσπείρωση Αθήνας

Ο Δήμος αντιμετωπίζει 596 αιτήσεις σε εκκρεμότητα και 133 υποθέσεις σε εξέλιξη, ενώ ο Δήμαρχος δεν έχει αναδείξει δημόσια αυτή την κατάσταση — αντίθετα ενημερώνει για γήπεδα 160 εκατομμυρίων αλλά δεν διεκδικεί προσωπικό για τα παιδιά. Οι προσπάθειες πρόληψης και συνεργασίας με UNICEF είναι θετικές, αλλά δεν φτάνουν — υπάρχουν ζώνες φτώχειας και ανέχειας που τροφοδοτούν το πρόβλημα και το θέμα έχει μπει κάτω από το χαλί. Ο Δήμος έχει περιθώρια να προσλάβει προσωπικό μέσω αναπτυξιακών εταιρειών ώστε να αντιμετωπιστούν πιο γρήγορα οι εκκρεμείς υποθέσεις, ενώ χρειάζονται και αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο με πρωτοβουλίες σε επίπεδο Βουλής.

Πέτρος ΚωνσταντίνουΑνατρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα

Το θέμα έχει πεταχτεί κάτω από το χαλί και αφορά εκατοντάδες παιδιά, κάποια από τα οποία μένουν φυλακισμένα σε ορόφους του «Αγλαΐα Κυριακού». Η υπηρεσία του Δήμου έχει μόνο έναν μόνιμο κοινωνικό λειτουργό και οι προσλαμβανόμενοι παραιτούνται λόγω χαμηλών μισθών. Απαιτείται κατεπείγουσα στελέχωση με τουλάχιστον 20 κοινωνικούς λειτουργούς με έκτακτες διαδικασίες, δημιουργία δομών φιλοξενίας κακοποιημένων παιδιών από τον Δήμο αφού το κράτος αδρανεί, και συγκεκριμένο επιχειρησιακό πλάνο ψυχοκοινωνικής στήριξης στην Κυψέλη.

Χάρης ΒουρδουμπάςΛαϊκή Συσπείρωση Αθήνας

Η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα κυβερνητικών αποφάσεων όλων των τελευταίων χρόνων, συμπεριλαμβανομένου και του ΠΑΣΟΚ, που μετέφεραν αρμοδιότητες στους Δήμους χωρίς στελέχωση. Το πιο σημαντικό ζήτημα είναι η πρόληψη, ώστε να μη φτάνουμε σε εισαγγελικές εντολές — αυτό σημαίνει ψυχολόγοι στα σχολεία, κέντρα ψυχικής υγείας, δωρεάν παιδικοί σταθμοί και ασφαλής κατοικία. Αμφισβητεί επίσης την αναφορά σε ευρωπαϊκά πρότυπα, καθώς το κοινωνικό κράτος στην ΕΕ συρρικνώνεται και δεν μπορεί να αποτελέσει λύση.

Αικατερίνη Γκαγκάκη-ΔημητριάδουΑθήνα Ψηλά

Ως πρώην υπεύθυνη παιδικής προστασίας, συμφωνεί σχεδόν με όλα όσα ακούστηκαν και αναγνωρίζει ότι φταίνε όλοι. Αντί να αναζητούνται ευθύνες, πρέπει να εστιάσουμε στο τι μπορούμε να κάνουμε τώρα — η καθημερινότητα στο πεδίο δεν έχει καμία σχέση με τις θεωρητικές περιγραφές. Χρειάζονται δύο παράλληλες διαδικασίες: η καθημερινή πρακτική αντιμετώπιση στο πεδίο και η θεωρητική χαρτογράφηση, που είναι χρήσιμη αλλά δεν αρκεί από μόνη της. Κανείς δεν γνωρίζει τη λύση, αλλά πρέπει να δράσουμε έστω και χωρίς ιδανικές συνθήκες.

Παιδική Προστασία στο Δήμο

Σύνοψη

Τοποθετήσεις(7)

Παιδική Προστασία στο Δήμο

Σύνοψη

Τοποθετήσεις(7)