Ένδικα μέσα κατά απόφασης Γογάλη

Τα ένδικα μέσα είναι τα μέσα που παρέχει ο νόμος σε διάδικο μιας δίκης να προσφύγει κατά της απόφασης του δικαστηρίου, ζητώντας τη μερική ή ολική μεταρρύθμισή της και την εκ νέου κρίση της υπόθεσης σε άλλο ομόβαθμο ή ανώτερο δικαστήριο. Διακρίνονται σε τακτικά και έκτακτα, με τα πιο σημαντικά να είναι η έφεση και η αναίρεση. Η έφεση είναι το ένδικο μέσο που ασκεί ο διάδικος που ηττήθηκε ολικώς ή μερικώς στην πρωτοβάθμια δίκη, προκειμένου να δικασθεί εκ νέου η υπόθεσή του από ανώτερο δικαστήριο. Η αναίρεση είναι επίσης ένδικο μέσο για επανεξέταση δικαστικής απόφασης, με κύρια διαφορά ότι δεν εισάγεται νέος βαθμός εκδίκασης της υπόθεσης, καθώς οι εξουσίες του δικαστή στον αναιρετικό έλεγχο είναι περιορισμένες.

Η αναίρεση ορίζεται ως έκτακτο ένδικο μέσο και επιτρέπεται μόνο για συγκεκριμένους λόγους που απαριθμούνται ρητά και περιοριστικά στον νόμο. Όταν ένας δήμος αποφασίζει να μην ασκήσει έφεση ή αναίρεση κατά δικαστικής απόφασης, αποδέχεται ουσιαστικά την απόφαση ως οριστική και παραιτείται από το δικαίωμα προσφυγής σε ανώτερο δικαστήριο. Η απόφαση αυτή λαμβάνεται συνήθως μετά από νομική εκτίμηση των πιθανοτήτων επιτυχίας του ενδίκου μέσου και του κόστους-οφέλους της συνέχισης της δικαστικής διαμάχης. Πρόσφατα ο Δήμος Αθηναίων έχει προχωρήσει σε τερματισμό μακρόχρονων δικαστικών διαμαχών, επιλέγοντας σε ορισμένες περιπτώσεις να μην ασκήσει περαιτέρω ένδικα μέσα.