Η άρση απαλλοτρίωσης κοινόχρηστων χώρων πρασίνου αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα πολεοδομικά ζητήματα στην Αθήνα. Η ρυμοτομική απαλλοτρίωση επιβάλλεται για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων όπως οδοί, πλατείες και χώροι πρασίνου, και κηρύσσεται με μόνη την πράξη έγκρισης του σχεδίου που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ, χωρίς καμία άλλη ενέργεια. Όταν οι πολεοδομικές δεσμεύσεις διατηρούνται πέραν του ευλόγου χρόνου χωρίς τη συντέλεση της απαλλοτρίωσης, ανακύπτει υποχρέωση της Διοίκησης να άρει τη ρυμοτομική απαλλοτρίωση. Ωστόσο, ο αποχαρακτηρισμός κοινόχρηστου χώρου πρασίνου είναι επιτρεπτός υπό προϋποθέσεις, με την αρχή της αντιστάθμισης και την επιχειρούμενη άρση να μην δημιουργεί άρτιο και οικοδομήσιμο οικόπεδο.
Με τον νόμο 4759/2020, η ρυμοτομική απαλλοτρίωση αίρεται αυτοδικαίως αν παρέλθουν δεκαπέντε έτη από την έγκριση του ρυμοτομικού σχεδίου, πέντε έτη από την κύρωση της πράξης εφαρμογής, ή δεκαοκτώ μήνες από τον καθορισμό τιμής μονάδας. Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για την Αθήνα, καθώς μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες αντιστοιχούν μόλις 3 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου ανά κάτοικο, και για να φθάσει σε ανεκτά διεθνή πρότυπα θα απαιτούνταν τουλάχιστον άλλες δύο Ολυμπιάδες. Η τροποποίηση σχεδίου πόλεως προς ανάκληση ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης επιτρέπεται μόνο κατ' εξαίρεση και για πολεοδομικούς λόγους, όχι όμως κατ' επίκληση οικονομικής αδυναμίας του ΟΤΑ.
