Οριοθέτηση ρέματος Ρεμπουτζάδικα

Η οριοθέτηση των ρεμάτων είναι η διαδικασία με την οποία προσδιορίζονται οι οριογραμμές τους, λαμβάνοντας υπόψη τα φυσικά χαρακτηριστικά και τη λειτουργία τους. Η διαδικασία στην Ελλάδα διέπεται από τον Νόμο 4258/2014, ο οποίος αντικατέστησε τον προηγούμενο Ν. 3010/2002, και έχει ως βασικό σκοπό τη διασφάλιση της λειτουργίας των ρεμάτων ως φυσικών αποδεκτών απορροής, αλλά και την αποτροπή αυθαίρετων επεμβάσεων σε υδατορέματα. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, οι διαδικασίες αυτές πρέπει να βασίζονται σε υδραυλικές και περιβαλλοντικές μελέτες για την εκτίμηση της φυσικής ροής του νερού, της απορροής και της επίδρασης των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.

Η οριοθέτηση των ρεμάτων αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση πράξεων χωροθέτησης και έγκρισης περιβαλλοντικών όρων έργων ή δραστηριοτήτων που βρίσκονται πλησίον ρεμάτων. Σημαντικό είναι ότι απαιτείται πλέον καθορισμός ζωνών προστασίας των ρεμάτων σε κάθε πολεοδομική μελέτη ένταξης ή επέκτασης περιοχών σε σχέδιο πόλης, ενώ για τις εκτός σχεδίου περιοχές, η δόμηση οποιασδήποτε κατασκευής πλησίον ρέματος επιτρέπεται σε απόσταση τουλάχιστον 20 μέτρων. Ο Φάκελος Οριοθέτησης μπορεί να συντάσσεται με μέριμνα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, της Περιφέρειας, του οικείου ΟΤΑ καθώς και φυσικών ή νομικών προσώπων.

Η νομική προστασία των ρεμάτων είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της φυσικής ροής του νερού, της βιοποικιλότητας και της γενικότερης οικολογικής ισορροπίας. Στόχος των νομοθετημάτων είναι η προστασία των υδατικών πόρων και η αντιπλημμυρική θωράκιση των κατασκευών των περιοχών απ' όπου διέρχονται.