Το νομικό πλαίσιο για τα επικίνδυνα κτίρια βασίζεται στο Προεδρικό Διάταγμα «περί επικίνδυνων οικοδομών» του 1929. Ένα κτίριο χαρακτηρίζεται επικίνδυνο έπειτα από αυτοψία της Υπηρεσίας Δόμησης του δήμου, και οι εκθέσεις κοινοποιούνται στον εισαγγελέα και στο τοπικό αστυνομικό τμήμα. Ο ιδιοκτήτης οφείλει να λάβει άμεσα προσωρινά μέτρα και να άρει μόνιμα την επικινδυνότητα εντός εξαμήνου. Αν τριμελής επιτροπή με συμμετοχή του ΤΕΕ κρίνει ότι το κτίριο πρέπει να κατεδαφιστεί, χαρακτηρίζεται ετοιμόρροπο. Τα προσωρινά μέτρα ασφαλείας περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, συλλεκτήρια, πετάσματα, αντιστηρίξεις, υποστυλώσεις και επενδύσεις με μεταλλικά πλέγματα. Ο ιδιοκτήτης είναι υπεύθυνος για τη συντήρηση. Ο νόμος 1512/1985 του επιβάλλει αυτή την υποχρέωση. Ο δήμος παρεμβαίνει όταν ο ιδιοκτήτης δεν ανταποκρίνεται.
Το ζήτημα είναι μεγάλο για την πόλη. Στον Δήμο Αθηναίων έχουν καταγραφεί περισσότερα από 2.000 εγκαταλελειμμένα κτίρια, και τα περισσότερα έχουν «μπερδεμένες» ιδιοκτησίες. Ο δήμος δέχεται καθημερινά 15-20 αιτήματα ελέγχου για επικίνδυνα ή επικινδύνως ετοιμόρροπα κτίρια.
Πρόσφατες εξελίξεις: ο δήμος ξεκίνησε κατεδαφίσεις επικίνδυνων κτισμάτων σε 21 περιοχές, με προϋπολογισμό 4 εκατ. ευρώ από πόρους του δήμου. Σύμφωνα με δημοσίευμα της 31ης Οκτωβρίου 2026, τα κτίρια που χρειάζονται κατεδάφιση είναι συνολικά 70, και σύντομα θα κατεδαφιστούν 12. Στις τοπικές κοινότητες, οι κάτοικοι ανησυχούν επίσης για την ασφάλεια και την υγιεινή γύρω από τα εγκαταλελειμμένα κτίρια. Ο δήμος ζητά νομοθετική ρύθμιση που θα επιτρέπει στους δήμους να παρεμβαίνουν στα εγκαταλελειμμένα κτίρια.
