Ένδικα μέσα κατά απόφασης Κατσούπα Β.

Η υπόθεση αφορά ανακοπή του άρθρου 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας κατά έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου. Η ανακοπή αυτή προβλέπεται όταν η κατάσχεση γίνεται για χρέος προς το Δημόσιο ή προς δημόσιο φορέα, στο πλαίσιο του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ). Πρώτου βαθμού αρμόδιο είναι το Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο και δεύτερου βαθμού το Τριμελές Διοικητικό Εφετείο. Η ανακοπή ασκείται μέσα σε προθεσμία τριάντα ημερών. Η απόφαση Α10052/2026 έκανε δεκτή την ανακοπή και ακύρωσε την κατάσχεση. Τέτοια ακύρωση δεν κρίνει απαραίτητα ότι το χρέος δεν υφίσταται. Συνήθως κρίνει ότι η διαδικασία εκτέλεσης ήταν παράνομη ή δυσανάλογη.

Στη νομολογία, οι κατασχέσεις ακινήτων ακυρώνονται για διάφορους λόγους. Ένας λόγος είναι να μην έχει κοινοποιηθεί στον οφειλέτη επίκαιρη ατομική ειδοποίηση χρεών πριν από την κατάσχεση. Άλλος λόγος είναι η παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Για παράδειγμα, το Διοικητικό Πρωτοδικείο δέχθηκε ανακοπή κατά έκθεσης κατάσχεσης ακινήτου (ΔΠΑ 3202/2025) και έκρινε ότι το μέτρο αντίκειται στη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας.

Η απόφαση για την άσκηση ή μη ενδίκου μέσου έχει σημασία για τον δήμο. Αν ασκηθεί έφεση, η διαδικασία επιμηκύνεται και υπάρχει κόστος δικαστικών εξόδων. Αν δεν ασκηθεί, η ακύρωση γίνεται τελεσίδικη και ο δήμος μπορεί να χάσει το εξασφαλισμένο μέσο είσπραξης της οφειλής. Για τον δημότη, κρίνεται αν η απαίτηση του δήμου θα εισπραχθεί με αυτό το μέσο. Οι δήμοι συνήθως αξιολογούν τις πιθανότητες επιτυχίας και το κόστος πριν από την άσκηση ενδίκου μέσου.