Αίτηση αναίρεσης για ακίνητο στην Καλλιθέα

Η διαφορά ανάμεσα στους Δήμους Αθηναίων και Καλλιθέας για το ακίνητο των 464,50 τ.μ. στις οδούς Μεταμορφώσεως και Υψηλάντου είναι παλιά. Το 2000 ο Δήμαρχος Αθηναίων επικαλέστηκε κυριότητα του δήμου του και εξέδωσε σε βάρος του Δήμου Καλλιθέας πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής. Το Ειρηνοδικείο Καλλιθέας το ακύρωσε το 2004. Ο Δήμος Καλλιθέας υποστήριξε ότι απέκτησε την κυριότητα με το άρθρο 28 του ν. 1337/1983. Επικαλέστηκε ότι χρησιμοποιεί τα ακίνητα από το 1976 και ότι το συγκεκριμένο ακίνητο των 464,50 τ.μ. το έχει διαμορφώσει.

Το άρθρο 28 του ν. 1337/1983 είναι η νομική βάση της υπόθεσης. Σύμφωνα με τη νομολογία, όταν ένα ακίνητο καταστεί κοινόχρηστο υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου, η κυριότητά του περνά στον δήμο χωρίς να οφείλεται αποζημίωση. Τα κοινόχρηστα θεωρούνται πράγματα εκτός συναλλαγής σύμφωνα με το άρθρο 970 του Αστικού Κώδικα. Η υπόθεση έχει περάσει και από το Συμβούλιο της Επικρατείας, όπως δείχνουν η απόφαση ΣτΕ 251/2015 και η παρόμοια ΣτΕ 1452/2016 για άλλα ακίνητα της ίδιας διαφοράς.

Η αίτηση αναίρεσης στον Άρειο Πάγο δεν είναι τρίτος βαθμός κρίσης των πραγματικών περιστατικών. Ελέγχει μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου. Γι' αυτό το δημοτικό συμβούλιο αποφασίζει αν αξίζει να ασκηθεί, αφού ζυγίσει τις πιθανότητες επιτυχίας και το κόστος της δίκης. Το διακύβευμα είναι η κυριότητα και η αξιοποίηση ενός ακινήτου σε πυκνοκατοικημένη περιοχή. Αφορά επίσης δημόσιο χώρο που χρησιμοποιείται ως κοινόχρηστος.