Δικαστικά έξοδα (Ξενάκη)

Τα δικαστικά έξοδα αποτελούν τις υποχρεωτικά καταβαλλόμενες δαπάνες από τους διαδίκους για τη διεξαγωγή της δίκης και περιλαμβάνουν το χαρτόσημο, το παράβολο, το αγωγόσημο και αμοιβές δικηγόρων και κλητήρων. Το δικαστήριο καταλογίζει τα δικαστικά έξοδα στους διαδίκους κατά την κρίση του, συνήθως στον ηττηθέντα διάδικο, ενώ σε περιπτώσεις που η έκβαση της δίκης ήταν δικαιολογημένα αμφίβολη μπορεί να τα κατανείμει εξίσου.

Όταν διάδικος είναι Δήμος ή Κοινότητα ή δημοτικό νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, ισχύει η διάταξη του άρθρου 22 του νόμου 3693/1957 για τον συμψηφισμό των δικαστικών εξόδων υπό προϋποθέσεις. Τα δικαστικά έξοδα που αναλαμβάνει να καταβάλει ο αποτυχημένος σε δικαστική διαδικασία θεωρούνται δημόσια έσοδα και πρέπει να εισπράττονται από τους γραμματείς των αντίστοιχων δικαστηρίων. Η έγκριση πληρωμής δικαστικών εξόδων από το Δημοτικό Συμβούλιο αποτελεί συνήθη διαδικασία όταν ο Δήμος είναι διάδικος σε δικαστικές υποθέσεις και απαιτείται η εκτέλεση δικαστικής απόφασης.